Árið 1807 gerðu Bretar stórskotaárás á Kaupmannahöfn og gengu Danir þá í lið með Frökkum. Breski flotinn var allsráðandi í norðurhöfum og hertók flest Íslandsskip. Magnús Stephensen var á einu þessara skipa og í þremur dagbókarbrotum frá 1807–1808 lýsir hann ferð sinni, hertökunni, dvöl sinni í Leith og Kaupmannahöfn og tilraunum sínum til að koma landsmönnum til hjálpar. Hann gaf út Eftirmæli átjándu aldar á dönsku, skrifaði fræðigreinar, nam ensku og sótti tónleika og veislur hjá fyrirmönnum. Napóleonsstyrjaldirnar eru alltaf í bakgrunninum, Kristján VII deyr og Friðrik VI tekur við ríkjum. Loks segir hann frá dvöl sinni í Björgvin þar sem hann leitaðist við að semja við norska kaupmenn um Íslandssiglingu. Einnig er hér birt ferðadagbók hans frá haustinu 1799.
Sagan af klaustrinu á Skriðu tilnefnd til viðurkenningar Hagþenkis, Íslensku bókmenntaverðlaunanna og Fjöruverðlaunanna.
Steinunn Kristjánsdóttir hefur verið tilnefnd til verðlauna Hagþenkis 2012 fyrir Söguna af klaustrinu á Skriðu. 
Hagþenkir – félag höfunda fræðirita og kennslugagna hefur frá árinu 1986 veitt viðurkenningu fyrir fræðirit, námsgögn eða aðra miðlun fræðilegs efnis til almennings. Höfundar tíu framúrskarandi rita eru tilnefnd árlega til Viðurkenningar Hagþenkis og fá höfundarnir skjal með ályktunarorðum.
Bókin er einnig tilnefnd til Fjöruverðlaunanna - bókmenntaverðlauna kvenna. Í rökstuðningi dómnefndarinnar segir:
Árið 1949 fluttust á fjórða hundrað Þjóðverjar til Íslands þegar reynt var að leysa vinnuaflsþörf landbúnaðarins með því að ráða verkafólk frá Þýskalandi á íslenska sveitabæi. Í bókinni er fjallað um aðdraganda og fyrirkomulag þess að Búnaðarfélag Íslands réðst í að leita út fyrir landsteinana eftir vinnufólki. Með hjálp viðtala við fjölmarga úr hópi innflytjenda og rannsóknum í innlendum og þýskum skjalasöfnum er dregin upp mynd af aðstæðum fólksins, samskiptum við heimamenn og aðlögun þess að íslenskum staðháttum og menningu. Margir úr hópnum settust að hér á landi til frambúðar og eiga samtals á annað þúsund afkomendur á Íslandi.
Stutt greinargerð um Ísland, Brevis Commentarius de Islandia, eftir Arngrím Jónsson hinn lærða kom fyrst út í Kaupmannahöfn 1593. Bókin er deilurit, samið að áeggjan Guðbrands biskups Þorlákssonar til að leiðrétta ýmsar sögusagnir og firrur útlendra manna um Ísland og Íslendinga. En Brevis Commentarius er ekki aðeins tannhvasst andsvar við illmælgi og fáfræði heldur einnig mikilvæg heimild um mannlíf og náttúru landsins og sjálfsmynd Íslendinga á síðari hluta 16. aldar.
