Í tilefni af eitt hundrað ára afmæli Stjórnarráðs Íslands er komið út ritið Stjórnarráð Íslands 1964-2004. Ákvörðun um samningu ritsins var tekin af stjórnvöldum árið 1999. Ritstjórn skipuðu Björn Bjarnason (formaður), Heimir Þorleifsson og Ólafur Ásgeirsson, en ritstjóri er Sumarliði R. Ísleifsson sagnfræðingur. Ritið er hugsað sem framhald á tveggja binda verki Agnars Kl. Jónssonar, Stjórnarráð Íslands 1904-1964, sem kom út árið 1969.
Fyrsta bindið nefnist Skipulag og starfshættir, og eru aðalhöfundar þess Ásmundur Helgason lögfræðingur og Ómar H. Kristmundsson stjórnsýslufræðingur; auk þeirra eiga Gunnar Helgi Kristinsson, Kristjana Kristinsdóttir, Ingibjörg Sverrisdóttir og Sumarliði R. Ísleifsson kafla í bindinu. Hér er rakin þróun Stjórnarráðsins frá stofnun þess og fram til 1969 þegar ný lög voru sett um Stjórnarráðið. Þá eru raktar breytingar sem síðan hafa orðið á skipulagi Stjórnarráðsins sem og á hugmyndum um hlutverk þess. Gefið er yfirlit yfir sögu allra ráðuneyta, gerð grein fyrir hlut Stjórnarráðsins í laga- og reglusetningu sem og hvernig eftirliti Alþingis með starfsemi framkvæmdavaldsins hefur breyst á tímabilinu.
Annað bindið nefnist Saga ríkisstjórna og helstu framkvæmdir til 1983. Höfundar þessa bindis eru Ólafur Rastrick sagnfræðingur, sem skrifar um viðreisnartímabilið (fram til 1971), og Sumarliði R. Ísleifsson sem skrifar um tímabilið 1971-1983. Í hvorum hluta er rakin stjórnmálaþróun og helstu verkefni ríkisstjórna, mennta- og velferðarmál, atvinnu- og umhverfismál sem og utanríkismál. Hér er m.a. fjallað um stjórnarmyndanir, samskipti innan ríkisstjórna og einkenni á stjórnarstefnu hvers tíma.
Stjórnarráð Íslands 1964-2004 er mikið rit, samtals 1500 bls. Það hefur að geyma ámóta margar ljósmyndir og nemur fjölda blaðsíðna, auk fjölda skýringarmynda og taflna. Útgefandi er Sögufélag, en umbrot og myndvinnslu annaðist Mál og mynd sf.
Sagan af klaustrinu á Skriðu tilnefnd til viðurkenningar Hagþenkis, Íslensku bókmenntaverðlaunanna og Fjöruverðlaunanna.
Steinunn Kristjánsdóttir hefur verið tilnefnd til verðlauna Hagþenkis 2012 fyrir Söguna af klaustrinu á Skriðu. 
Hagþenkir – félag höfunda fræðirita og kennslugagna hefur frá árinu 1986 veitt viðurkenningu fyrir fræðirit, námsgögn eða aðra miðlun fræðilegs efnis til almennings. Höfundar tíu framúrskarandi rita eru tilnefnd árlega til Viðurkenningar Hagþenkis og fá höfundarnir skjal með ályktunarorðum.
Bókin er einnig tilnefnd til Fjöruverðlaunanna - bókmenntaverðlauna kvenna. Í rökstuðningi dómnefndarinnar segir:
Íslandssaga árin 1640-85. Endurskoðuð er söguskoðun frá tímum sjálfstæðisbaráttunnar við Dani um að öldin hafi verið dimm og dapurleg og víl og volað einkennt landsmenn vegna kúgunar Dana, einokunar í verslun, einangrunar landsins, rétttrúnaðar og versnandi tíðarfars. Lengst af var góð tíð með miklum fiskafla, fólksfjölgun, nýbýlamyndun og hækkun jarðarverðs. Einokun verður með fullum þunga um 1670 og landsmenn áttu mikil samskipti við erlenda farmenn, bæði fiskimenn og kaupmenn. Glímt er við spurningar um framfarir og hnignun, framtaksleysi og kyrrstöðu og ætlaða bölvun einveldis og rétttrúnaðar. Allmikið segir frá búðarfólki og lausamönnum og hagsmunaárekstrum í samfélaginu. Árferði og hagir, verslun og viðskipti, híbýli, heilbrigðismál og samgöngur, veraldleg og kirkjuleg valdstjórn og Ísland og umheimurinn eru meginviðfangsefni. Bókmenntakaflinn er ítarlegasta yfirlit sem til þessa hefur verið samið um íslenskar bókmenntir frá siðbreytingu og fram á miðja átjándu öld. Rímur, galdrarit og sjálfsævisögur. Áhrif siðbreytingar og húmanisma á bókmenntir og fræðaiðkun skýrð og dregnar fram meginlínur í umfangsmikilli kveðskapariðju 16., 17. og 18. aldar.
Mikil gróska einkennir íslenska myndlistarsögu 17. aldar enda koma þá fram í fyrsta sinn nafngreindir íslenskir listamenn og hafa verk þeirra varðsveist fram á vora daga. Þetta er tímabil kirkjugripa og af þeim hefur langmest varðveist.
Fjöldi mynda prýðir þetta 7. bindi af Sögu Íslands, eins og hin fyrri, sem öll eru fáanleg.
Þessi bók, Samvinnuhreyfingin í sögu Íslands, hefur að geyma sex fyrirlestra sem fluttir voru í október 2002, í tilefni af aldarafmæli Sambands íslenskra samvinnufélaga á því ári. Fjórir þeirra eru eftir Helga Skúla Kjartansson sagnfræðing sem rannsakað hefur sögu hreyfingarinnar. Fyrir utan almennt inngangserindi er þar rætt sérstaklega um samvinnuhreyfinguna og sveitirnar, hreyfinguna og stjórnmálin og samvinnugreyfinguna og samkeppnina. Loks fjallar Jónas Guðmundsson um fall Sambandsins og framtíð félagslegs rekstrus og Jón Sigurðsson um samtíð og framtíð félagslegs reksturs og Jón Sigurðsson um samtíð og framtíð samvinnustarfs, en báðir eru þeir fyrrverandi rektorar við Samvinnuháskólann. Hér er því að finna glöggt yfirlit um sögu áhrifamikillar hreyfingar í íslensku þjóðlifi og einnig ábendingar um verkefni og viðhorf sem samvinnumenn gætu tileinkað sér á nýrri öld. Bókin er gefin út af Áhugahópi um samvinnusögu og Sögufélagi.
